mostbet

bittorrent

Где поесть в Калининграде

посуточно калининград

снять квартиру посуточно калининград

bittorrent download

Najsłynniejsza baletowa lalka- Coppelia

Franz z ciekawością zerka na balkon pobliskiego domu… widzi na nim piękną dziewczynę, ona jednak nie reaguje na jego zaloty… tak rozpoczyna się akcja jednego z niewielu baletów komicznych XIX wieku.

Coppelia, tytułowa bohaterka baletu, to lalka ludzkich rozmiarów stworzona przez tajemniczego doktora Coppeliusa. W pierwotnej choreografii Arthura Saint-Leona od początku cieszyła się ogromną popularnością i przed końcem XIX wieku wystawiono ją w teatrach nie tylko w Europie, ale także w Stanach Zjednoczonych (Nowy Jork). Prapremiera baletu odbyła się w Paryżu w 1870 roku. Szczególnym walorem przedstawienia jest muzyka. Należy pamiętać, że druga połowa XIX wieku zdominowana była przez rosyjski balet carski i charakterystyczne baletowe akompaniamenty Czajkowskiego czy Minkusa. Leo Delibes, który skomponował Coppelię, to ojciec muzyki współczesnej i zdecydowanie słychać to w tej partyturze. Również w tamtym okresie istotna była współpraca między choreografem a kompozytorem.

Saint-Leon był wybitnym solistą oraz znawcą tanecznego folkloru. To właśnie dzięki jego zainteresowaniu muzyką ludową, usłyszeć można w Coppeli tak bogaty wybór melodii tanecznych opartych na folklorze i zobaczyć ferię doskonałych tańców zespołowych wykonywanych do tego akompaniamentu.

Libretto, jak to bywa w baletach klasycznych, to opowieść o zakochanych i intrydze zazdrosnej narzeczonej (Swanilda), która fortelem wciela się w postać Coppeli, próbując zjednać sobie uczucie ukochanego (Franz).

Kobieta jako mężczyzna

Główną rolę męską, Franza, w paryskiej prapremierze tańczyła kobieta 🙂 Taki zabieg to tzw. en travesti i był stosowany często w tamtych czasach. Innym tego przykładem jest balet Don Kichot, w którym taniec torreadorów pierwotnie tańczony był przez kobiety!

Coppelia to książkowy przykład baletu divertissement, czyli baletu z akcją, w którym znajdziecie mnóstwo wspaniałych tańców zespołowych, przeplatanych wirtuozowskimi popisami solistów. Więcej o balecie carskim przeczytacie w tym wpisie: klik.

Znów inicjatywa nazywowkinach.pl przygotowała dla swoich widzów nie lada przeżycie! Transmisja Coppeli w wykonaniu zespołu baletowego Teatru Bolshoi z Moskwy to gratka dla wszystkich baletomanów!

Pod linkiem podanym wyżej znajdziecie pełną listę kin i dat, w których przedstawienie będzie transmitowane!

W rolach głównych występują:
Swanilda/Coppelia- Margarita Szrainer
Franz- Artiom Owczarenko
Coppelius- Aleksiej Łoparewicz

 

Zdjęcia Jana Stránská
Na zdjęciach artyści Baletu Bolshoi

Tu możecie zobaczyć fragment spektaklu 🙂

[iframe allowfullscreen=”” frameborder=”0″ height=”270″ src=”https://www.youtube.com/embed/U17fYWALQe4″ width=”480″]

Giselle… słynna historia romantyczna

Zdjęcie D. Yusupov

Giselle to najsłynniejszy balet romantyczny.

Obok La Sylphide bodajże jedyny, który przetrwał w repertuarach najnowszych scen baletowych świata do dnia dzisiejszego. Oczywiście, wielu choreografów tworzyło do muzyki Adolphe’a Adama i korzystało luźno z libretta Saint-Georgesa oraz Gautiera, choćby kontrowersyjny Mats Ek.

Svetlana Zakharova jako Giselle (zdj. D. Yusupov)

Wersja choreograficzna z teatru Bolshoi, której retransmisja zostanie pokazana w niedzielę 8 kwietnia, to najbardziej zbliżona do oryginału wersja, której prapremiera odbyła się w 1841 roku w Paryżu. Za choreografię wspólnie odpowiadali Jean Coralli oraz Jules Perrot. Nieco później, Marius Petipa, słynny carski choreograf, na jej kanwie stworzył swoją wersję. Obecnie zespół baletowy teatru Bolshoi przedstawia na podstawie oryginału inscenizację Jurija Grigorowicza. W rolę Giselle, głównej postaci, wciela się Svetlana Zakharova.

Ją po prostu trzeba zobaczyć. Nienaganna technika a przy tym lekkość poruszania się po scenie, z wyjątkową dziewczęcą wrażliwością. Podczas I aktu Zakharova zaraża pasją do tańca, całkowicie się jemu oddając i bawiąc na scenie. Partneruje jej Sergei Polunin  (robiący ostatnio karierę w przemyśle filmowym). To nonszalancki amant, porywczy podczas I aktu, w II pogrążony w smutku i rozpaczy. Tworzą wspólnie duet pełen miłości, ale też niezrozumienia i wybaczenia.

Technicznie oboje są tancerzami najwyższej światowej klasy. To równieź przemawia za tym. abyście obejrzeli ten balet w retransmisji proponowanej przez nazywowkinach.pl.

Sergei Polunin jako Albert (zdj. D. Yusupov)

Warto zwrócić uwagę na budowę tego dzieła. Ponieważ powstało ono w dobie romantyzmu charakteryzuje go swoista forma- podział na świat rzeczywisty i nierealny. Podczas I aktu towarzyszymy mieszkańcom wioski w okresie winobrania, sielskie tańce zespołowe wprawiają w radosny nastrój swawoli i zabawy. Drugi akt to królestwo willis- duchów dziewcząt zmarłych przed zamążpójsciem- to bardzo charakterystyczne dla okresu romantyzmu, wprowadzenie widza w świat tajemniczości i grozy… w balecie Giselle udaje się to zobrazować i na tym polega geniusz tego dzieła.

Retransmisja w kinach w całej Polsce już 8 kwietnia! Lista kin dostępna jest na stronie nazywowkinach.pl

[iframe allowfullscreen=”” frameborder=”0″ height=”270″ src=”https://www.youtube.com/embed/cK0Lx6p_19c” width=”480″]

 

MIŁEGO DNIA!

SIMPLE.DANCER

 

Bolshoi Ballet w polskich kinach!

Jekaterina Krysanova i Vladislav Lantratov; zdj. E. Fetisova

Nie musicie jechać do Moskwy, aby zobaczyć jeden z najlepszych zespołów baletowych na świecie w akcji! W każdym większym mieście (ale nie tylko!) w Polsce, w wybranych kinach, możecie raz w miesiącu zobaczyć moskiewski zespół w różnych spektaklach z obecnego repertuaru zespołu.  W tę niedzielę, 26 listopada, widzowie będą mogli zobaczyć retransmisję baletu Poskromienie Złośnicy na podstawie dramatu Shakespeare’a w choreografii Jeana Christopha Maillota do muzyki Dmitrija Szostakowicza (genialna!).

Dyrektor i główny choreograf Baletu Monte Carlo Jean-Christophe Maillot specjalnie dla baletu Teatru Bolszoj stworzył swoją taneczną wersję Szekspirowskiej komedii Poskromienie złośnicy. Bogaty mieszczanin Baptista ma dwie córki na wydaniu: miłą i dobrze wychowaną Biankę oraz pełną temperamentu złośnicę Katarzynę. Liczni wielbiciele chętnie wzięliby Biankę za żonę, ale ojciec stawia warunek – najpierw musi się znaleźć mąż dla Katarzyny. Tymczasem panna swoimi fochami potrafi zniechęcić każdego. Czy Petruchio z Werony poradzi sobie z nieznośną Kasią?

Olga Smirnova; zdj. E. Fetisova

W spektaklu dominuje uboga, nowoczesna scenografia (m.in. duże, białe i mobilne schody) oraz nowoczesne kostiumy, nawiązujące do obecnej mody, zarówno damskiej, jak i męskiej. Dużą rolę w spektaklu odgrywa oświetlenie: biały horyzont oraz podłoga to doskonała baza dla pracy światłem na scenie- to nim można zbudować oczekiwany nastrój w danym obrazie.

W przedstawieniu podziwiamy sceny zespołowe, ale to pełne namiętności i brawury duety kradną ten spektakl. W choreografii dominuje styl neoklasyczny z elementami contemporary (czasem bardzo przypominający mi ruch charakterystyczny dla Krzysztofa Pastora, dyrektora i choreografa Polskiego Baletu Narodowego), ale rosyjscy tancerze nawet najbardziej skrajne zabiegi ruchowe francuskiego choreografia wykonują z chirurgiczną precyzją i gracją. Ponieważ postać Katarzyny to wybuchowa i nieprzewidywalna kobieta, również jej taniec przepełniony jest gniewnymi, porywistymi, często krótkimi i zerwanymi ruchami. W miarę procesu poskramiania przez Petruchia jej styl poruszania się ulega zmianie, łagodnieje i nabiera szlachetności. Inaczej jest w przypadku Bianki- ona od początku pozostaje powściągliwa. Męskie popisy solistów pełne są akrobatycznych wręcz elementów przez co spektakl nabiera ponadbaletowego wymiaru.

Artyści Bolshoi Ballet; zdj. E. Fetisova

Na powyższym zdjęciu możecie zauważyć, że tancerki mają gołe nogi, a pointy pomalowane są na cielisty kolor. To zabieg bardzo często w ostatnich latach stosowany na całym świecie. Pierwszym spektaklem, w którym malowałam pointy był Tristan w choreografii Krzysztofa Pastora, którego warszawska premiera odbyła się w 2009 roku. Do malowania point stosujemy cieliste podkłady, nie są specjalistyczne 🙂

W głównych rolach w Poskromieniu Złośnicy z Bolshoi oglądamy Jekaterinę Krysanową (Katarzyna), Vladislava Lantratova (Petruchio), Olgę Smirnovą (Bianca) oraz Siemona Czudina (Lucentio).

Cały repertuar sezonu 2017/18 Bolshoi Live znajdziecie na stronie nażywowkinach.pl

Lista kin, w których możecie zobaczyć transimsje dostępna jest tutaj.

Tutaj możecie zobaczyć fragment spektaklu oraz usłyszeć jak o roli Katarzyny opowiada Jekaterina Krysanova 🙂

[iframe allowfullscreen=”” frameborder=”0″ height=”270″ src=”https://www.youtube.com/embed/QJ_nDcJVspQ” width=”480″]